سوگـند بـر سيـاهي شـب هاي مـاتـمـت

مـا زنـده ايــم زنـده بـه عـشـق مـحرمت

روز ازل كـه بـانــگ عـزايــت بـلــنـد شــد

مـا را گـره زدنـد بـه نـخ هـاي پـرچــمــت

انـفاس گـرم گـريه كـنان تو عيسوي ست

ايـن روضـه ها پُـرند ز عيـسي بن مريـمت

دارم امـيـد وقــت نــفــس هـاي آخـــــرم

در چشم هاي خود بـكـشـم خـاك مقدمـت

مــا را بـراي خـويــش سـوا كــرده مــادرت

هركس كه هست پاي علم،هست محرمت

ايـن ارث مـادري سـت اگـر پـاي روضـه ات

مـي ســـوزم از دل و ميـميـرم از غـمـــت

نام پدر:تراب

تاريخ ومحل تولد:1321 توابع لاهيجان

تاريخ و محل شهادت:17/6/1357 مشهد

انيس خوشقدم فرزند سوم خانواده،در فضاي آكنده از محبت اهل بيت(عليهم السلام) و ايمان به خدا رشد كرد.همسر وي ولي الله حقاني كه در سال 1359 به شهادت رسيد،فردي با شخصيت،مومن و با فرهنگي متعالي بود.ثمره ازدواجشان چهار فرزند بود و اين زوج در تفاهم و علاقه مندي كامل به انجام امور خير همت داشتند.انيس خوشقدم در روز شهادت خود پذيراي ميهمانان امام رضا(عليه السلام) بود و از سوي ديگر بسيار دلش مي خواست كه در راهپيمايي شركت كند،از اين رو كارهاي خانه را انجام داد و به همراه پسر يازده ساله و ميهمانان گفت:«شما به منزل برويد من بعدا مي آيم».اما آنها قبول نكردند و همه در راهپيمايي شركت كردند.وي در نزديكي حرم با تيراندازي سربازان مزدور شاه مورد هدف قرار گرفت و به شهادت رسيد.

با اقوام و همسايگان بسيار صميمي و مهربان بود و همه مجذوب صفا و ميهمان نوازي او بودند.براي زير دستان خود بسيار فداكار بود و از هيچ تلاشي در جهت رسيدگي به آنان دريغ نداشت.هرگز با تندي و عصبانيت مطلبي را بيان نمي كرد،بلكه سعي داشت با راستي و صداقت صحبت كند،و در زندگي صبور و خوشرو بود.در تربيت فرزندان نيز از هيچ كوششي دريغ نمي كرد.او با تشويق و نظارت دقيق،بچه ها را در فراگيري مسائل عبادي و انجام كارهاي خوب ياري مي كرد.در انجام كارها دقيق و منظم بود و اگر بچه ها وظايف خود را به موقع انجام نمي دادند،مي گفت:«اين كار زمانش الآن است و اگر بعدا انجام شود فائده زيادي ندارد.» به ديد و بازديد و تقديم هديه به فاميل مقيد بود و هميشه حريم بين خود و دوستانش را حفظ مي كرد.به نماز اول وقت و روزه مستحبي مقيد بود.نسبت به حلال بودن مال بسيار حساس بود.تا آنجا كه مي توانست در مجالس روضه شركت مي كرد.به حجاب كامل اهميت مي داد و با خوشرويي ديگران را امر به معروف مي نمود.هم چنين ديگران را براي كمك به يكديگر تشويق مي كرد.

ولادت:1324 قوچان- سر ولايت

شهادت:16/1/1361 شوش- رقابيه

روحاني شهيد سيد عباس موسوي در سال 1324 در روستاي كليدر از بخش سرولايت قوچان در خانواده اي متدين به دنيا آمد.سيد عباس 6 ساله بود كه مادر رخت عزاي هجران پدر را به تن وي كرد.سيد عباس در 12 سالگي وارد حوزه علميه قوچان شد اما تحصيل در حوزه مانع تلاش براي تامين معاش خود و خانواده اش نشد.سيد عباس با توصيه و راهنمايي حجة الاسلام والمسلمين شيخ ذبيح الله قوچاني براي تحصيل در سطوح عالي حوزه قوچان را به مقصد مشهد ترك نمود و در مدرسه علميه نواب مشغول به تحصيل گرديد.

ايشان در مشهد از محضر اساتيد بزرگواري چون آية الله اشرفي،آية الله مشكيني،شيخ هاشم و مجتبي قزويني بهره فراوان جست.ايشان در مشهد با شخصيت هاي بزرگواري همچون شهيد كامياب،شهيد هاشمي نژاد،مقام معظم رهبري و آية الله واعظ طبسي كه در آن زمان محور فعاليت هاي مبارزاتي در خراسان عليه رژيم طاغوت به شمار مي رفتند،آشنا شد و به دليل مشي فكري اثر گذار در زمره اين مبارزان قرار گرفت.در سال 1350 كه مقارن با برگزاري جشن هاي 2500 ساله رژيم ستمشاهي بود اين شهيد در كنار ساير همرزمانش به دستور حضرت امام خميني(رحمة الله علية) با برگزاري سخنراني و انتشار اعلاميه مردم را از اهداف شوم رژيم آگاه نمود.در نتيجه اين فعاليت ها بود كه توسط عوامل ساواك دستگير،زنداني و مورد شكنجه واقع شد.در بحبوحه پيروزي انقلاب شهيد قوچاني نقش عمده در سازماندهي مردم در مشهد عليه رژيم داشت پس از پيروزي انقلاب با توجه به آگاهي و بصيرت عميق ايشان مسئوليت حساس بخش اطلاعات كميته انقلاب اسلامي را عهده دار شد و در اين سنگر در مصافي سخت لانه هاي عنكبوتي عناصر پس مانده رژيم شاه،ليبرال ها و بخصوص منافقين را درهم پيچيده و نابود كرد.در كنار اين مسئوليت حساس از حضور در جبهه ها و خدمت در پشت جبهه غافل نمان.ايشان هرگاه احساس نياز مي كرد لباس رزم پوشيده و عازم ميدان نبرد مي شد.سرانجام در تاريخ 6/6/1361 در عمليات فتح المبين در جبهه شوش در رقابيه در سن 36 سالگي با رداي سرخ شهادت به ديدار معبود خود شتافت.پيكر مطهر اين شهيد بنا به وصيت خودش در كنار شهداي 72 تن به خاك سپرده شد.

روحش شاد و راهش پررهرو باد

از وصيت نامه شهيد محمدرضا ويسي ثاني:خالصانه و خاضعانه به شما برادران و خواهران عزيز بگويم كه از كارهاي هوسراني و شيطان پرستي بپرهيزيد و تقواي الهي پيشه كنيد كه فرداي قيامت در پيش حضرت فاطمه و حضرت زينب (سلام الله عليهما)سرافراز و سربلند باشيد.

از وصيت نامه شهيد محمدرضا ماندگاري:ملت عزيز و مسلمان ايران!سعي كنيد صبر و تقوا را پيشه خود كنيد كه اين سفارش مولاي متقيان علي(عليه السلام) است.

از وصيت نامه شهيد محمد حسين عاشوري:تقواي الهي را پيشه كنيد كه راهي بس دراز و طولاني در پيش داريم و مسئوليت خون شهيدان اسلام بر دوش همه ماست.با خلوص و توكل مي شود پيروز شد و تقواست كه نصرت مي آورد.

از وصيت نامه شهيد سيد احمد رحيمي:اما يك سخن با همه آنان كه مرا مي شناسند و آن اين كه دنيا با همه بلندي هايش،كوتاه و با همه زيبايي هايش،زشت و كريه است.تقواي خدا را پيشه كنيد و خانه دل را براي او خلوت كنيد.وقتي دل از ياد خدا غافل شد،آنگاه،خانه شيطان مي گردد و شما را تباه مي كند.از معصيت بپرهيزيد كه خود،حقيقت تقواست و معصيت،انسان را ذليل و پست و بي مقدار و ناتوان مي سازد.

از وصيت نامه شهيد رضا سليماني:شما را سفارش مي كنم به بندگي و تقوا؛تقوا را پيشه خود كنيد كه تقوا سپر محكمي در برابر شيطان و جلوگيري از گناهان است و هيچ وقت نبايد از ياد خدا غافل باشيم.

از وصيت نامه شهيد غلامرضا مزدستان:در اعمال و رفتار خود بسيار دقيق شويد و تقواي خدا را پيشه كنيد.

از وصيت نامه شهيد حسين مجرد باجگيران:اي مسلمانان!تقوا را پيشه كنيد چون كه سلاح محكمي در مقابل هواهاي نفساني و وسوسه هاي شيطاني است.هميشه با ياد خدا باشيد و از خداي خود غافل نشويد.خوشا آنان كه زندگي شان براي خداست و فكرشان در راه خدا.

از وصيت نامه شهيد علي حسيني بجستاني:بعد از اتكال به خداوند،نظم در كارها و تقوا و پرهيزگاري است و انسان،از تقوا به خدا نزديك تر مي شود و اين نزديكي،موجب آماده شدن براي رسيدن به لقاء پروردگار است.

از وصيت نامه شهيد حسين صادقي:دوستان من!تقوا راپيشه خود كنيد و سعي كنيد با اتحاد و اتفاق تان پوزه منافقين و كافران ديگر را به خاك ذلت بساييد.

از وصيت نامه شهيد سيد حسين موسوي نخودي:از تفرقه و جدايي بپرهيزيد و راه تقوا را پيشه كنيد؛اميد است كه خداوند به ما نظر كند.

از وصيت نامه شهيد محمد خليلي طرقبه:تقوا را پيشه سازيد كه مورد امتحان خداوند واقع خواهيد شد.

از وصيت نامه شهيد قنبر آقايي:خواهران و برادران دانش آموز!سلام! متوجه باشيد كه مدرسه،سنگري دو سويه است كه از دو سو به سوي دشمن گلوله هاي آتشين شليك مي كند.مدرسه،از سويي هنرمندان و دانشمندان و آشنايان به علوم روز و تكنيك پيشرفته تربيت مي كند و كشور اسلامي را در مقابل وابستگي هاي صنعتي و كشاورزي به شرق و غرب بيمه مي كند و از سويي در آينده،فقهايي متزكي و متعلم به علوم انساني و اسلامي تربيت مي كند؛مدرسه،افرادي تربيت خواهد كرد كه با بال علم و تقوا بسوي خداوند و وارستگي از همه الهه ها پرواز كنند.

از وصيت نامه شهيد اسماعيل عليزاده:از تقوا فراموش نكنيد؛زيرا اگر تقوا داشته باشيد،هيچ وقت شكست نمي خوريد:اوصيكم بتقوي الله و نظم امركم... .

از وصيت نامه شهيد علي اصغر جباري ثاني:برادر و خواهرانم را به تقواي الهي به معني واقعي دعوت مي كنم؛اميد است پيروي از دستورات خدا كنند.

از وصيت نامه شهيد محمد تاتار:خداوند تبارك و تعالي انسان را آفريد و در پيش پاي او،دو راه را قرار داد:يك راه،راه سعادت ابدي است كه اطاعت از فرامين خداوند مي باشد و راه ديگر،راه شقاوت ابدي است كه اطاعت از شيطان است.پس چه بهتر در اين حيات مادي ،اعمالمان در راه خداوند باشد و در همه حال ،تقوا پيشه كنيم و خدا را ناظر بر اعمالمان بدانيم.

از وصيت نامه شهيد علي نقي فاطمي:تقوا پيشه كنيد و يك لحظه غافل نشويد كه يك لحظه غفلت،يك عمر پشيماني مي آورد.وحدت را حفظ كنيد كه شما پشت ابر قدرت ها را با اين كار خودتان به لرزه درآورده ايد.دوستان!در راه اسلام ةهيچ چيز را دريغ نكنيد.

از وصيت نامه شهيد غلامرضا سليماني:شما را سفارش مي كنم به بندگي و تقوا.تقوا ،سپر محكمي در برابر شيطان  و جلوگيري از گناهان است و هيچ وقت نبايد از ياد خدا غافل باشيم.

از وصيت نامه شهيد قاسم سقائيان حقيقي: و من هميشه از خدا مي خواهم كه هواي نفس را در من بكشد و تقوا عنايت بكند و قدرتي بدهد تا با نفس خود مبارزه كنم؛اميدوارم كه خدا مرا ياري كند.

از وصيت نامه شهيد سيد علي مزاري:مبادا در اين دنيا غافل از آخرت باشيد و در كارهاي خوب خود كوتاهي كنيد؛شما را به خون شهدا قسم!در اين دنيا توشه اي جمع آوري كنيد كه به درد آخرتتان بخورد.

از وصيت نامه شهيد حسين لمين مقدم:از كليه كساني كه پيام مرا مي شنوند،مي خواهم بگويم كه مردم را به تقوا و ترك گناه –خصوصا غيبت- دعوت مي كنم.

از وصيت نامه شهيد باقر توكلي:آخرين سخنم در مورد تقوا است؛باشد كه همه افراد در هر مقطع از زندگي ،اين امر انسان ساز را مورد توجه قرار دهند و هيچ گاه به اندازه ذره اي از آن دور نشوند.

از وصيت نامه شهيد سيد مصيب لنگري:عزيزان!وقتي فكر كردم،متوجه شدم كه تمام آن چه را كه مي خواهم بگويم از عشق به امام،حفظ ارزش هاي اسلامي،تقواي اسلامي و ده ها مورد ديگر را مي توان در يك كلمه خلاصه كرد،و آن، عشق به حضرت حق است.سعي كنيد كه آن را بدست آوريد.در واقع،دعوت به اين عشق ،دعوت به همه موارد است چرا كه آن موارد،همه مقدمه اين عشق الهي هستند و بدانيد كه بدست آوردن اين عشق،بسيار سخت و مشكل است.  

خلاصه ميگم خسته تون نكنم.

ديشب جاتون خالي رفته بوديم نمايش «سلسلة الذهب».اگر نرفتين حتما برين خيلي زحمت كشيدن ،خيلي قشنگه.

صداي انفجار هاي مهيب و پي در پي اين نمايش به من نشون داد كه عشق شهادت نيستم،چرا كه همراه عشق ترسي نيست اما من... حقيقتا صدا برام خيلي سنگين بود بطوريكه چندبار دستامو گذاشتم رو گوشم،تازه كجاشو ديدين صدا رو قلبم هم اثر گذاشته بود،مي لرزيد...

مي دوني چي ميخوام بگم؟ ميخوام بگم جبهه (چه نظامي چه فرهنگي چه...) جاي آدماي ترسو نيست.حالا انرژي و اميد به بقيه دادن هيچي،دست بقيه رو گرفتن و ياري رسوندن هيچي،وسط ميدون ميخوام گوشامو بگيرم يا سلاح رو ؟ميخوام گوشامو بگيرم يا حواسم رو متوجه دشمن كنم؟...خلاصه برادر (يا خواهر) من اينجوريا نميشه «شهادت،شهامت ميخواد» والسلام.

شادي روح شهيد نورعلي شوشتري بلند صلوات

اي برادر لهجه ات زيباترين است اي بسيج

دست هايت مرهم زخم زمين است اي بسيج

وسعت آيينه اي احساسي از جنس بلور

چفيه ات رنگ كتاب عشق و دين است اي بسيج

با نگاهت آسماني از ستاره چيده ام

خنده هايت مهرباني را نگين است اي بسيج

از بلنداي تواضع پر گشودي تا خدا

خط سرخت پرچم اين سرزمين است اي بسيج

تا كبوتر پاسبان آسمان كشور است

جغد غم ويرانه ها را همنشين است اي بسيج

باغبان باغ ياس و لاله ايد اي عاشقان

دست خونريز خزان در آستين است اي بسيج